วันนี้เป็นวันที่นอนไม่หลับ แปลกนะ
เวลาไปเรียน ไม่เห็นจะอยากตื่นเลย ทำไมตอนนี้ถึงนอนไม่หลับก็ไม่รู้
เมื่อเช้าตื่นมาตอนตี5 ก็แปลกใจว่า ทำไมตื่นเช้าขนาดนี้
แต่ไหนๆก็ตื่นละ นอนต่อก็ไม่ได้แล้วสิ อืมมมม
ทำไมวันเวลามันผ่านไปช้าเหลือเกินนะ
วันนี้อยากคุยกับเทอจัง
วันทั้งวันชั้นคอยว่าเมื่อไหร่จะได้คุยกัน เมื่อไหร่จะเจอ
อืมมม เทอออนแล้วหล่ะ
ทักไปซะหน่อยดีมั้ย
.............................
............................
............................
แต่แล้ว......ก็
ไม่มีเสียงตอบรับค่ะ
รอไปสิ รอไปเหอะ ทำไมชีวิตชั้นต้องเจอแต่คำว่ารอคอยด้วยนะ
จากตี5 ถึง 5 ทุ่ม
เพิ่งตอบกลับมา
อืมมมม เป็นเวลาที่ชั้นควรจะนอนแล้วใช่มั้ย
ถามว่านอยเหรอออ นอย!!
พอมีเวลาคุย เทอก็ไม่คุย
เวลาที่เทอต้องการชั้น เทอทำได้ทุกอย่าง ชั้นอยู่กับเทอตลอด
เวลาที่ชั้นต้องการเทอหล่ะ เทอหายไปไหน?
ออกไปข้างนอก ......... เอ่อออออ
ที่รอมานี่ ดูไร้ค่านะ
โอเคบาย(ประชดไปสิ) แล้วเทอก็หายไป หายไปจริงๆ
น้ำตาแทบเล็ด ขอบคุณนะ
ซึ้งใจมาก ตื้นตันจนพูดไม่ออก
แล้วชั้นก็ร้องไห้ ร้องไห้อีกแล้ว
อ่อนแอ ......
.......... เมื่อไหร่ จะดีกว่านี้นะ